Baicha's rainbow

 

세상에 너를 소리쳐!
<< Shouting to you in the world >>

ตามล่าความฝัน, ความท้าทายของ BIGBANG ใน 13140 งาน

 

Composed :: BIGBANG
All translation :: Cute*JJ @ bigbangthailand

 

 

G-DRAGON

 

ความสามารถและทักษะมันต่างกัน
[G-dragon สัญชาตญาณผู้รังสรรค์]

"อย่าทำอะไรแค่พอเหมาะพอดี
ไม่ว่าจะเรื่องเรียน, ความฝัน หรือความรัก
ถ้าไม่กล้าเผชิญกับความหวาดกลัวในความล้มเหลวและหมดหวัง
ก็เหมือนกับไม่รักษามารยาทขั้นต่ำของความเป็นวัยรุ่น
ถึงจะล้มก็ไม่เป็นไร พวกเรายังเป็นแค่เด็ก~"

 

 

บทที่ 1 :: การมีความสามารถ คือสิ่งเดียวที่ยังคงอยากมีมากขึ้นอีกนิด

# ดนตรีดีๆ เป็นตัวแทนของผู้ชายที่ไม่มีอะไรเลย >>> CLICK~!
# ในความสับสนของตำแหน่งหัวหน้าวง >>> CLICK~!
# Little Loola ก่อนเข้ามาเป็นเด็กฝึกหัดใน YG >>> CLICK~!
# มันเป็นเรื่องโง่ยิ่งกว่าความล้มเหลวที่จะไม่พยายามและหวาดกลัวต่อมัน >>> CLICK~!
# BIGBANG มากับความสามารถ? ไม่ใช่ ความพยายามต่างหาก!

 

 

BIGBANG มากับความสามารถ? ไม่ใช่ ความพยายามต่างหาก!

 

ก่อนเดบิวต์มีเรื่องราวพูดถึงการรวมกลุ่มในชื่อ BIGBANG ว่าเป็น 'กลุ่มศิลปินที่จะร้องแนว Hiphop', 'Idol ที่เต็มไปด้วยความสามารถ', 'Idol ที่แตกต่าง'... บ้าง แต่คำพูดที่ถูกต้องคือ 'และเป็น Idol ที่สร้างขึ้นตามแผนที่วางไว้' ใช่เลยครับ BIGBANG เป็น Idol ที่ถูกสร้างขึ้น ไม่มีการได้อะไรมาอย่างฟรีๆ แน่นอน เมื่อสมาชิกกระโดดข้ามขีดจำกัดของตัวเองและแสดงความสามารถของตัวเองออกมา พวกเราจึงเป็น Idol ที่ถูกสร้างขึ้นด้วยหยาดเหงื่อและน้ำตา

 

หลายๆ คนอาจที่เห็นผมแต่งเพลง ทำเพลง Producing เพลงเอง แล้วเรียกผมว่า 'พวกกินคนเดียว' แต่ผมว่ามันก็ไม่ถูกต้องหมดนะครับ เพลงๆ หนึ่งของ BIGBANG นั้นทำขึ้นโดยความรู้สึกของพวกเรา สีสันที่แตกต่างระหว่างพวกเราทั้ง 5 คน เวลาอัดเสียงในแต่ละส่วนไม่ใช่ว่าใครจะทำก็ได้ แต่ต้องอัดแบบ 'จนกว่าตัวเองจะพอใจ' เพื่อให้ค้นหาเสียงและความรู้สึกได้ลงตัวกับเนื้อเพลงและเสียงเพลง มันไม่มีประโยชน์เลยที่จะพูดว่า "ตอนนี้ก็ดีแล้ว" หรือ "ทำดีแล้วนะ" เพื่อแคร์กับความรู้สึกของใคร

 

ไม่ว่าใครจะพูดอะไร สำหรับ BIGBANG แล้วเข้าใกล้กับคำว่า 'ความพยายาม' มากกว่าคำว่า 'ความสามารถ' เมื่อพวกเราพยายามเพื่อแสดงสีสันของแต่ละคนออกมาในทีมแล้วมันก็จะเข้ากันอย่างลงตัวได้ สำหรับพวกเราที่นอกจากจะเป็น Idol ที่ถูกสร้างขึ้นมาโดยใครต่อใครแล้ว ก็สามารถเรียกได้ว่าเป็น Idol ที่พัฒนาตนเองอยู่ตลอดเวลา

 

เสียงของพี่ท๊อปนั้นเต็มไปด้วยพลังที่ดึงดูดคนด้วยเสน่ห์ของ 'สุดยอด Rapper' ไม่ใช่เพียงแค่ตอนที่ Rap เท่านั้น เสียงของเขาที่ให้ความรู้สึกเหมือนธรรมชาติของสัตว์ เขาจะแสดง Synergy Effect และดึงจุดสนใจให้กับตัวตนที่แท้จริงของทีมเรา

 

แทยังจะทำให้ทุกๆ คนสนุกไปกับทุกๆ ครั้งที่ได้ดูการแสดงของเขา ถึงแม้ว่าเวลาที่เขาอยู่เฉยๆ เขาจะเป็นเพื่อนที่บริสุทธิ์และมีเงียบๆ แต่ถ้าเขาขึ้นไปอยู่บนเวทีแล้ว ผมเองยังมองเลยว่า เขาจะสามารถสร้างเวทีที่ใกล้เคียงกับคำว่าสมบูรณ์แบบที่สุดออกมาและมอบภาพลักษณ์ที่ดูเท่และแข็งแรงได้ บางครั้งผมก็รู้สึกภูมิใจเมื่อได้คิดว่า 'เพื่อนของผมที่ก้าวมาเป็นเด็กฝึกหัดร่วมกับผมถึง 6 ปีคือยองเบใช่มั้ยเนี่ย?'

 

แดซองเป็นคนฉลาดและสดใสและเต็มไปด้วย Endorphine เวลาที่เขาร้องเพลงเศร้า เขาก็จะสื่อความรู้สึกเศร้าๆ ออกมาได้ เวลาที่เขาร้องเพลง Trot เขาก็จะแสดงภาพลักษณ์ได้เต็มที่และทำได้เหมือนเป็นศิลปิน Trot จริงๆ แดซองก็เหมือนกับกิ้งก่าที่เปลี่ยนสีสันด้วยตัวตนของเขาตามสถานการณ์รอบตัวได้

 

ซึงรีกำลังจะก้าวข้ามจากเด็กหนุ่มเป็นชายหนุ่มเต็มตัวแล้วหรือ? แม้ว่าโดยปกติแล้วซึงรีจะเป็นเหมือนน้องชายที่สนิทกับผมมาก แต่เวลาที่เขายืนอยู่บนเวทีแล้ว เขาจะทำให้คนดูประหลาดใจด้วยเสน่ห์แบบผู้ชายของเขา <Strong BaBy> ที่ผมแต่งให้กับเขาเป็นของขวัญ ซึงรีก็จะมีความพยายามและความต้องการที่จะสร้างเวทีของเขาเองให้แตกต่างและคิดท่าเต้นด้วยตัวของเขาเอง

 

บางครั้งผมกับยองเบก็คุยกันเล่นๆ ว่า "ก่อนที่จะรวมกลุ่มเป็น BIGBANG ถ้าเราสองคนเดบิวต์ออกมาเป็น Duo จะเป็นยังไงนะ?" มันไม่ใช่จินตนาการง่ายๆ เลยครับ เพราะว่า BIGBANG ที่รวมจุดดีๆ ที่แตกต่างมากมายในตอนนี้นั้นกฌเหมือนกับการรวมชิ้นส่วนห้าชิ้นเพื่อการสร้างวงกลมหนึ่งวง ผมรู้สึกขอบคุณต่อการพบเจอของพวกเราที่เหมือนกับความมหัศจรรย์ และรู้สึกขอบคุณมากกว่ากับการรวมกลุ่มของพวกเรา BIGBANG ที่เป็นยิ่งกว่าการได้เป็นดาราที่โด่งดัง

 

เมื่อรวมเป็น BIGBANG แล้วพวกเราจะส่องประกายที่สุด แม้ว่าสมาชิกทั้ง 5 คนจะเต็มไปด้วยพลังที่แข็งแรงแต่เมื่อสิ่งนั้นทั้ง 5 มาอยู่รวมกันแล้วก็จะสามารถสร้างพลังมากมายได้ สิ่งที่คอยสอนให้การถ่อมตัวต่อความสามารถของผม สอนให้ผมได้รู้ถึงการทำงานเป็นกลุ่ม ผมรู้สึกขอบคุณที่สมาชิกทุกๆ คนได้เข้ามารวมกันเป็นทีมภายใต้ชื่อของ BIGBANG

 

พวกเราเคยจัดคอนเสิร์ตที่ประเทศญี่ปุ่นมาแล้วครับ ตอนนั้นที่พวกเรากำลังเริ่มร้องเพลงสุดท้าย อยู่ดีๆ เพลงก็หยุดลงเพราะปัญหาเกี่ยวกับระบบเสียง ไม่มีใครคาดคิดว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นบนเวที ผมยืนนิ่งแบบไม่รู้จะจัดการกับมันยังไง

 

แต่ว่าในตอนนั้นก็มีคนเริ่มต้น Beatbox แบบไม่ได้เตรียมกันมาก่อน ผมเลย rap ต่อให้เข้ากับ Beatbox นั้น เริ่มมีเสียงตะโกนร้อง และเสียงปรบมือบนเวที ดึงให้ผู้ชมตอบสนองกับคอนเสิร์ตอีกครั้ง

 

เหตุการณ์แบบนั้นไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน และพวกเราก็ไม่เคยฝึกเกี่ยวกับเรื่องแบบนี้มาก่อนเลยแต่ว่ามันไม่ใช่แค่เหตุการณ์วิกฤติในช่วงเสี้ยววินาที พวกเราได้แลกเปลี่ยนความเชื่อใจที่อยู่ลึกๆ ในสายตาเหล่านั้นและเกิดความเชื่อมั่นระหว่างพวกเรากันเอง

 

ไม่มีคำพูดอะไรออกจากจากปากพวกเราหลังจากลงมาจากเวที นอกจากอ้อมกอดระหว่างกัน

 

 

.

.

.

 

Credit :: Cute*JJ @ bigbangthailand

LiTTlE WhiTe BeaR [ใบชา]